تحریریه

گفت‌وگو با سمیرا حسینی؛ برنده‌ی جایزه‌ی جشنواره پویان: «هر کس درونش شاید یک جنگ در حال وقوع باشه» سمیرا حسینی، دانش‌آموخته‌ی کارشناسی‌ارشدِ انیمیشن، سازنده‌ی اثری‌ست به نام «سفرناک» که در دوره‌ی گذشته‌ی جشنواره پویان جایزه گرفت. اثری که روایتِ صمیمانه و در عینِ‌حال دردناکی از مهاجرت است؛ از آدم‌هایی که میانِ شهرها، فرهنگ‌ها و هویت‌ها […]

تحلیل انیمیشن فصل گرده‌افشانی: بالماسکه در باغچه؛ رقصِ اجباریِ طبیعت در این تحلیل انیمیشن فصل گرده‌افشانی، اثری را بررسی می‌کنیم که بیش از آنکه یک انیمیشنِ داستانی باشد، شبیه به یک پرده تئاترِ صامت و مینیاتوری است که در آن، قدیمی‌ترین مکانیسمِ بقای طبیعت (تولید مثل گیاهان)، به یک درامِ انسانی و سوررئال ترجمه شده […]

تحلیل انیمیشن در واپسین سالیان عمر: گیسوانِ سپید، دستمالِ سرخ در این تحلیل انیمیشن در واپسین سالیان عمر، اثری از میناسادات آیت‌اللهی را بررسی می‌کنیم؛ روایتی لطیف و تکان‌دهنده از زخم‌های کهنه‌ی «تفاوت» و مرهمِ دیرپای «دوستی». فیلمساز ما را به سفری در تونل زمان می‌برد؛ به ظهرِ داغِ تابستانی در دوران قاجار، تا ریشه‌های […]

وقتی خدا می‌میرد، نمایش ادامه دارد. انیمیشن کوتاه «سرگردان تا حیران» به کارگردانی نینا گانتز، اثری است که در نگاه اول شبیه به یک برنامه کودک قدیمی و فراموش‌شده به نظر می‌رسد، اما به سرعت به درامی عمیق درباره وفاداری، فقدان و بقا تبدیل می‌شود. این نقد انیمیشن سرگردان تا حیران نشان می‌دهد که فیلم […]

هراسِ ملموس؛ وقتی نمدها نفس می‌کشند. در این تحلیل انیمیشن باگ، اثر کوتاه ساخته‌ی علی معصومی را بررسی می‌کنیم؛ اثری که فراتر از یک تجربه‌ی فرمالیستی، کلاسِ درسی برای «جان‌بخشی به امرِ دشوار» است. این اثر ثابت می‌کند که استاپ‌موشن تنها عکس‌برداری فریم‌به‌فریم نیست؛ بلکه دمیدنِ روح در کالبدی است که ذاتاً میل به سکون […]

سیزیفِ آهنی در برزخِ نویز و نور در این تحلیل انیمیشن چرخه، با روایتی سرد و استخوان‌دار از تنهاییِ انسان معاصر روبه‌رو می‌شویم که در کالبدِ یک رباتِ تک‌چشم بازنمایی شده است. محمدمهدی حسینی‌نژاد در این اثر، ما را به پستویِ تاریک و نمورِ اتاقی می‌برد که زمان در آن یخ زده است. اینجا خبری […]

سکوتِ نئونی؛ وقتی واقعاً موش زبانِ کودکی را می‌جود انیمیشن «بوگنویلا» تصویرسازیِ عریانِ ذهنِ کودکی است که در هجومِ واژه‌ها و کنایه‌ها گرفتار شده است. ندا سنگ‌تراش در این اثر، مخاطب را به سفری در هزارتویِ «خاطره، خیال و کابوس» می‌برد. کودکِ راوی برای فهمیدنِ جهانِ بی‌رحم و تغییرپذیرِ اطرافش، ناچار است همه‌چیز را باور […]

انیمیشن مموری یک سوگواری دیجیتال است در فضایی که بوی روغن سوخته و فلز سرد می‌دهد. میرسپهر خوب‌بین در این اثر ما را به آینده‌ای تاریک و نئونی می‌برد. جایی که خطوط تولید بی‌وقفه موجوداتی را خلق می‌کنند که قرار است «بی‌نقص» باشند. اما فاجعه زمانی رخ می‌دهد که یکی از این موجودات دچار انسانی‌ترین […]

انیمیشن چاوک اثری است که بیش از آنکه روایتی خطی را دنبال کند، مخاطب را به یک «اتمسفر» دعوت می‌کند. اتمسفری که در آن مرز میان پرده‌ی نقره‌ای سینما و دیوارهای خاکستری شهر، به تدریج محو می‌شود. سازنده در این اثر با تسلطی مثال‌زدنی بر زبان تصویر، دنیایی را خلق کرده که در آن «دیدن» […]

انیمیشن مچاله (ساخته محمد یعقوبی) روایتگرِ جدالِ میانِ «تردیدِ خالق» و «جان‌سختیِ مخلوق» است. این اثر با یک گزاره‌ی درخشان آغاز می‌شود: گاهی بزرگترین مانع برای تولدِ یک شاهکار، خودِ هنرمند است. طراحی را می‌بینیم که در حصارِ فرمول‌های خشکِ فیزیک و محاسباتِ ریاضی گیر افتاده است. وقتی طرحش با منطق جور درنمی‌آید، او آن […]

در میان آثار جشنواره پویان، انیمیشن سه ثانیه (ساخته جواد آذری) نگاهی شوخ‌طبعانه و هجوآمیز به رفتارهای روزمره انسانی ارائه می‌دهد. ایده‌ی مرکزی اثر بر پایه‌ی یک خرافه یا قانون نانوشته‌ی جهانی بنا شده است: «قانون سه ثانیه»؛ باوری که می‌گوید اگر غذای افتاده بر زمین را زیر سه ثانیه بردارید، میکروب‌ها فرصت نفوذ به […]

انیمیشن ماروت نه یک اثر برای سرگرمی، که یک جلسه‌ی تراپیِ بصریِ ناتمام است. زهرا عظیمی در این اثر، مخاطب را بی‌واسطه به دالان‌های تاریکِ ذهنِ شخصیتی پرتاب می‌کند که در حال فروپاشی است. اینجا دیگر صحبت از «تکنیک» به معنای ابزاری آن نیست؛ بلکه صحبت از چگونگیِ ترجمه‌ی «جنون» و «اضطراب» به زبانِ خط […]

تماشای انیمیشن سلاخ، تجربه‌ی قدم گذاشتن در کابوسی است که بویِ نائ و خون‌مردگی می‌دهد. این اثر، یک استاپ‌موشنِ معمولی نیست؛ بلکه یک بیانیه‌ی تکان‌دهنده در بابِ خشونت و انتقام طبیعت است که با ظرافتی بی‌رحمانه اجرا شده است. کارگردان در اینجا، مدیوم انیمیشن را نه برای خلقِ فانتزی‌های شیرین، بلکه برای ساختنِ یک «اتاقِ […]